Coronabehandeling en dyne-niveau komen ter sprake in bijna elk technisch gesprek over het printen op filmetiketten, en met goede reden. Als een oppervlak niet goed nat wordt, zal niets dat daarna wordt aangebracht, of het nu gaat om inkt, vernis of lijm, op de juiste manier blijven zitten. We hebben twintig jaar besteed aan het coaten, lamineren en snijden van zelfklevende etiketmaterialen bij PUODEHUA, en een groot deel van dat werk bestaat uit het ervoor zorgen dat het oppervlak dat onze fabriek verlaat gereed is voor wat de printer vervolgens gaat doen.
Dit artikel gaat over wat het dyne-niveau eigenlijk meet, wat de coronabehandeling verandert op een film, waarom het aantal in de loop van de tijd daalt en hoe je dit betrouwbaar kunt testen op de werkvloer. Het is geschreven voor converters, drukkers en technische kopers en niet voor een natuurkundige afdeling.
Wat het Dyne-niveau u eigenlijk vertelt
Oppervlakte-energie is de neiging van een vloeistof om zich over een vaste stof te verspreiden. Het wordt uitgedrukt in dynes per centimeter, of zijn numerieke tweelingbroer, millinewton per meter. Een hoogenergetisch oppervlak trekt een vloeistof in een dunne, doorlopende film. Een oppervlak met lage energie zorgt ervoor dat dezelfde vloeistof omhoog druppelt en zich terugtrekt.
Elke inkt, coating en lijm heeft zijn eigen oppervlaktespanning, en de hechting werkt wanneer de substraatenergie er comfortabel boven zit. Onbehandeld polypropyleen meet gewoonlijk ongeveer 29 tot 31 dynes/cm, terwijl water 72 bedraagt, wat precies de reden is waarom inkt op een onbehandelde film parelt. Na een coronabehandeling bereikt datzelfde PP-vlak doorgaans 38 tot 42 dynes/cm.
Wat de coronabehandeling verandert en wat niet
Tijdens de behandeling passeert de film over een geaarde rol, terwijl een hoogspannings- en hoogfrequente elektrode zich over de opening ontlaadt. De lucht ioniseert, er vormen zich ozon en andere reactieve stoffen, en de ontlading bombardeert het polymeeroppervlak. Ketens breken, zuurstofhoudende groepen zoals carbonyl, hydroxyl en carboxyl hechten zich aan het oppervlak en er ontstaat een lichte microruwheid die mechanisch vastklemmen bevordert.
Wat de behandeling niet doet, is het bulkmateriaal veranderen. Dikte, treksterkte, helderheid en hittebestendigheid blijven hetzelfde, omdat het effect in de bovenste paar nanometers zit. Dat is goed nieuws voor uw product en onhandig nieuws voor uw planning, want een zo dun oppervlak is ook een oppervlak dat afdrijft.
Typische Dyne-doelen voor gangbare labelsubstraten
De onderstaande getallen zijn eerder werkbereiken dan regels, maar ze bieden een verstandig uitgangspunt bij het uitlijnen van film, inkt en lijm.
| Substraat | Onbehandelde oppervlakte-energie | Typisch behandeld doelwit | Opmerkingen |
|---|---|---|---|
| BOPP / PP-film | 29 tot 31 | 38 tot 42 | Veel gebruikt filmvlakmateriaal; behandelingskwesties voor UV-flexo- en zeefdruk |
| PE-folie | 29 tot 31 | 36 tot 40 | Inkten en lijmen voor PE zijn geformuleerd rond een iets lager venster |
| PET-folie | 40 tot 42 | 46 tot 52 | Al hogere energie; de behandeling gaat over consistentie voor veeleisende verankering |
| PVC-film | 35 tot 38 | 40 tot 44 | Migratie van weekmakers kan het niveau na verloop van tijd doen dalen |
| Synthetisch papier (PP-gebaseerd) | 30 tot 32 | 38 tot 40 | Gedraagt zich als een film, niet als papier, wanneer het in aanraking komt met inkt |
| Gemetalliseerde of holografische film | Varieert | 44 tot 48 | Vaak afgelakt; test het oppervlak dat u daadwerkelijk print |
| Gecoat of houtvrij papier | 45 en hoger | Meestal onbehandeld | Absorptie doet het werk; behandeling alleen voor zeer gesloten coatings |
Waarom het Dyne-niveau in de loop van de tijd daalt
De geoxideerde laag die ontstaat door de coronabehandeling is niet permanent. Een polymeeroppervlak beweegt altijd naar de laagste energietoestand: polaire groepen roteren naar binnen, korte ketens migreren en luchtverontreiniging nestelt zich bovenaan. Een polypropyleenfilm behandeld tot 40 dynes/cm kan binnen 30 dagen of minder 33 tot 35 dynes/cm bereiken, en het verlies loopt sneller op bij warme, vochtige opslag.
De rolgeometrie en de release-liner voegen hun eigen variabelen toe. Wanneer de lijmmassa of voering in nauw contact zit met een behandeld oppervlak, kan de interactie het niveau ongelijkmatig naar beneden trekken, en worden buitenste wikkels blootgesteld aan lucht, terwijl dat bij binnenste wikkels niet het geval is. Twee monsters van dezelfde pallet kunnen echt verschillend testen.
Wat helpt is vrij eenvoudig: bewaar de behandelde voorraad in de originele verpakking, bewaar deze uit de buurt van direct zonlicht en hitte, roteer de voorraad eerst erin, eerst eruit, en test opnieuw voor een lange of veeleisende run in plaats van te vertrouwen op een certificaat dat maanden eerder is uitgegeven.
Dyne-niveau testen zonder giswerk
Een dyne-meting is alleen nuttig als deze herhaalbaar is. De standaardmethode is de bevochtigingsspanningstest beschreven in ASTM D2578, meestal uitgevoerd met dyne-pennen of flessenoplossingen die ongeveer 31 tot 58 dyne/cm bestrijken.
- Bevestig welke kant de behandeling draagt. Op een zelfklevend laminaat is de behandelde zijde de printzijde, niet de release-liner.
- Begin met een oplossing die dicht bij het verwachte niveau ligt, bijvoorbeeld 38 dynes/cm voor behandeld PP.
- Trek met een schoon wattenstaafje een lijn van twee tot vier centimeter lang. Niet drukken of wrijven.
- Bekijk de lijn gedurende twee tot drie seconden. Als het blijft zitten zonder dat er kralen ontstaan, krimpen of in druppels uiteenvallen, bevindt het oppervlak zich op of boven die waarde. Als het uiteenvalt, stap dan af. Als het vasthoudt, ga dan naar boven om het plafond te vinden.
- Test op verschillende punten op het web en langs de rol, niet alleen aan de buitenrand.
- Noteer de waarde, het rolnummer en de productiedatum.
Veelgemaakte fouten op de vloer
- Het oppervlak aanraken met blote vingers vóór het testen
- Hergebruik van een wattenstaafje dat lijm of siliconen heeft opgezogen
- Het resultaat te langzaam aflezen, omdat de vloeistof verdampt en het bevochtigingsgedrag verandert
- Gebruik van verlopen of verontreinigde oplossing
- Alleen de eerste paar meter van een rol testen
- Het toepassen van de waarde van een leverancierscertificaat op een rol die zes maanden in opslag heeft gelegen
Filmmateriaal kiezen dat zijn behandeling behoudt
Wanneer we een filmlabelmateriaal maken, worden het behandelingsniveau en de lijm samen gekozen in plaats van afzonderlijk. Onze glanzend witte BOPP met smeltlijm is een goed voorbeeld: de PP-zijde wordt behandeld geleverd, zodat deze snelle flexo-inkten, thermische transferlinten en systemen op waterbasis accepteert zonder dat de printer een extra behandelingsapparaat op de pers hoeft te schroeven.
Glanzend witte BOPP-film met smeltlijm Voor flexo-, thermisch transfer- en watergebaseerd printen op hoge snelheid wordt dit behandelde PP-oppervlak gecombineerd met hotmeltlijm en meerdere voeringopties. Bekijk Product → Niet elke klus heeft hetzelfde startpunt nodig. Een promotie-etiket met een kleine oplage kan prima tevreden zijn met een nieuwe rol standaard behandeld papier, terwijl een etiket dat bestemd is voor een gekoelde of vochtige omgeving een combinatie van oppervlaktemateriaal en lijm nodig heeft die de bevochtigingsspanning lang genoeg behoudt om de reis te overleven. Als u opties vergelijkt: ons assortiment zelfklevende films omvat PP-, PET-, PVC- en synthetisch papier-oppervlakken met verschillende voeringen en lijmsystemen.
Lijmen en coatings hebben hun eigen dyne-venster
Coronabehandeling lost slechts de helft van het probleem op. De andere helft is wat je erop toepast. Een coating of lijm bevochtigt een oppervlak wanneer de eigen oppervlaktespanning lager is dan de energie van het substraat, en de meeste technici geven de voorkeur aan een marge van ongeveer 7 tot 10 dynes/cm in plaats van een absoluut minimum. Hotmeltrubber, acrylkleefstoffen op waterbasis en oplosmiddelacrylkleefstoffen gedragen zich niet identiek, en dezelfde lijm kan in januari en juli anders lezen op een behandelde film.
De praktische consequentie is dat 40 dyne/cm geen succes garandeert als de inkt of lijm is geformuleerd voor een oppervlak van 46 dyne. Wanneer zich hechtingsproblemen voordoen, loont het de moeite om beide zijden van het paar te controleren voordat u de film de schuld geeft. In ons artikel over het kiezen van de juiste labellijm bespreken we lijmfamilies, substraatmatching en de omstandigheden die een lijmverbinding uit zijn comfortzone duwen.
Waar gemetalliseerde en zilverfilms passen
Gemetalliseerde voorraad verdient een aparte vermelding. Een matzilveren PET met een witte pergamijnvoering is een populaire keuze voor hoogwaardige en veiligheidsbewuste labels, maar gemetalliseerde oppervlakken variëren sterk in de manier waarop ze inkt accepteren, en sommige constructies zijn afhankelijk van een toplaag in plaats van het dyne-niveau van de basisfilm om verankering te bereiken. Test altijd het oppervlak dat u daadwerkelijk print, en niet de filmcategorie in het algemeen.
Matzilveren PET-labelfilm met witte pergamijnvoering Een gemetalliseerde PET-zijde voor premium- of veiligheidslabels, met lijm op waterbasis en opties zoals hotmelt, verwijderbare, cryogene en alternatieve voeringen. Bekijk Product → Transparante films en verwijderbare lijmen
Duidelijke labels zijn het minst vergevingsgezind bij een laag dyne-niveau. Een transparant PVC met een heldere PET-voering biedt geen ruimte voor een zwakke hechting, aangezien onvoldoende bevochtiging binnen enkele dagen tot uiting komt in verzilvering, waas of randlift. Transparante films worden ook vaak gecombineerd met verwijderbare lijmen, die zo zijn geformuleerd dat ze netjes loslaten en daarom afhankelijk zijn van een gecontroleerde, voorspelbare hechting in plaats van de sterkst mogelijke.
Transparante PVC-labelfilm met doorzichtige PET-voering Een transparante film zonder etiket voor dranken, cosmetica en dagelijkse chemische etiketten, verkrijgbaar met op water gebaseerde of verwijderbare lijmen en meerdere voeringkeuzes. Bekijk Product → Een korte checklist vóór een grote run
Vijf minuten routine aan het begin van een klus scheelt een hoop afval aan het einde ervan.
- Vraag op welk dyne-niveau de film is getrakteerd, en wanneer
- Test de rol zelf op drie punten op internet
- Vergelijk de gemeten waarde met de oppervlaktespanning van uw inkt of lijm, waarbij u een marge van 7 tot 10 dyne aanhoudt
- Controleer de bewaarcondities, vooral de luchtvochtigheid
- Opnieuw testen na lange opslag of verandering van materiaalleverancier
- Houd een schriftelijk verslag bij, zodat een goede klus nauwkeurig kan worden herhaald
Coronabehandeling en dyne-niveau zijn niet meer mysterieus als je ze eenmaal behandelt als een meetbare, tijdgevoelige eigenschap van het materiaal in plaats van als een vaste garantie. Een behandelde folie is een oppervlak dat aan bederf onderhevig is: het wordt geproduceerd volgens een specificatie, verandert bij opslag en kan binnen een minuut worden gecontroleerd met een pen en een wattenstaafje.
Als u frontplaten, voeringen en lijmen op elkaar afstemt voor een specifiek drukproces, bespreekt ons technische team graag de combinatie met u. Twintig jaar coaten, lamineren en snijden van etiketmaterialen heeft ons geleerd dat de meeste hechtingsproblemen worden opgelost voordat de pers start, en niet erop.
